Działał także w studenckiej organizacji turystycznej „Włóczęga”, Akademickim Związku Morskim i innych organizacjach studenckich. Studia ukończył w 1926 roku, trzy lata później (po przerwie wynikłej z leczenia gruźlicy) uzyskując tytuł doktora wszechnauk lekarskich.
Praca w Wilnie i okres wojenny W 1929 roku został starszym asystentem, a następnie adiunktem Zakładu Anatomii Prawidłowej. Wykładał także na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym oraz Wydziale Sztuk Pięknych. Równocześnie pracował jako lekarz szkolny w Wilnie. Brał udział w zjazdach Polskiego Towarzystwa Anatomicznego w latach 1929, 1931 oraz 1933. W 1931 roku uczestniczył w badaniach i pracach konserwacyjnych szczątków króla Aleksandra Jagiellończyka oraz Elżbiety Habsburżanki i Barbary Radziwiłłówny – żon króla Zygmunta Augusta. Wyniki tych prac przedstawił na I Zjeździe Polskich Antropologów w Poznaniu w 1933 roku. W 1934 roku uczestniczył w przeprowadzce Zakładu Anatomii Prawidłowej do nowego budynku i jego ponownej organizacji. Działał społecznie: był między innymi współzałożycielem wileńskiego Towarzystwa Pedagogicznego „Promień”. Wygłaszał odczyty i pogadanki popularyzatorskie w Polskim Radiu.