Berengario badał także osierdzie i stwierdził, że płyn osierdziowy występuje w nim przez cały czas.
Próbował także pogodzić poglądy Arystotelesa o trzykomorowości serca z poglądami Galena o jego dwukomorowości (zob. budowa serca człowieka). W efekcie zawarł w swojej księdze zdanie, iż trzecia komora występuje w przegrodzie serca. Prawidłowo opisał natomiast aortę jako wstępujące naczynie wychodzące z lewej komory serca, jednak popełnił błędy w opisie tętnicy płucnej i żyły płucnej. W swoim opisie czaszki jako pierwszy zwrócił uwagę na istnienie zatoki klinowej. Opisał także młoteczek i kowadełko, pominął natomiast strzemiączko.
W 1525 roku papież Klemens VII polecił mu wyjazd do Piacenzy, gdzie miał opiekować się kondotierem Giovannim dalle Bande Nere, który został ranny w bitwie. W następnym roku spędził kilka miesięcy w Rzymie, opiekując się kardynałem Pompeo Colonną i według Giorgio Vasariego został opłacony obrazem Św. Jan Chrzciciel na pustyni Rafaela.
Prawdopodobnie zmarł 24 listopada 1530 roku i został pochowany w kościele św. Franciszka w Ferrarze, ale data i miejsce pochówku nie są pewne.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Bolonii Kategoria:Urodzeni w XV wieku Kategoria:Włoscy anatomowie Kategoria:Włoscy lekarze Kategoria:Zmarli w 1530 Kategoria:Ludzie urodzeni w Carpi Kategoria:Renesansowi lekarze