O dzielnym krawczyku (niem. Das tapfere Schneiderlein) – niemiecka baśń ludowa, spisana po raz pierwszy przez braci Grimm i opublikowana w ich zbiorze Baśni w 1812 roku (tom 1, nr 20).
TreśćJakub i Wilhelm Grimm Baśnie nad baśniami, wyd. Zielona Sowa, 2005 Pewien młody krawiec pracował w swoim warsztacie, kiedy zobaczył przez okno handlarkę sprzedającą dżem. Zawołał ją szybko do siebie i nabył cztery uncje. Kiedy zamierzał go zjeść na kromce chleba, przyleciało stado much i obsiadły ją. Krawczyk uderzył więc ścierką na oślep i okazało się, że zabił siedem much. Ucieszony wyszył na swoim pasie napis „siedmiu za jednym zamachem” i postanowił udać się w świat by wszyscy się dowiedzieli o jego potędze, która kładzie siedmiu przeciwników za jednym zamachem. Po drodze spotkał olbrzyma. Olbrzym potraktował go początkowo opryskliwie, ale jego pogarda zmieniła się w podziw, kiedy krawczyk dzięki swojemu sprytowi przekonał go, iż potrafi zabijać siedmiu wrogów za jednym zamachem. Olbrzym zaprosił go na nocleg do jaskini, którą zamieszkiwał z innymi olbrzymami. Olbrzymy postanowiły zabić go i obrabować, jednak obawiały się zaatakować człowieka powalającego siedmiu wrogów za jednym zamachem. Postanowiły zamordować go we śnie. Nocą jeden z olbrzymów uderzył łóżko i połamał je na pół. Jednak krawczyk tej nocy spał w rogu łóżka i ocalał.