Rogaliński Park Krajobrazowy – park krajobrazowy w województwie wielkopolskim na terenie powiatów poznańskiego i śremskiego. Rozciąga się po obu stronach rzeki Warty, od Wiórka i Puszczykowa w pobliżu Poznania aż do Zbrudzewa i Góry koło Śremu. Został utworzony w 1997 celem ochrony największego w Europie skupiska wielowiekowych dębów szypułkowych rosnących w dolinie Warty, licznych starorzeczy, a także wartości historyczno-kulturowych. Nazwa pochodzi od wsi Rogalin, gdzie rosną najbardziej znane z wielkopolskich dębów.
Powierzchnia Rogalińskiego Parku Krajobrazowego wynosi obecnie 12 682,7 ha.
Historia Ślady osadnictwa człowieka na terenie Parku sięgają IX w. p. Ch., występują w nim liczne stanowiska archeologiczne z przełomu Starożytności i Średniowiecza, związane z brodem przez Wartę i bagna nadwarciańskie. Obecne wsie założone zostały w okresie pełnego Średniowiecza, lecz nie zachowały pierwotnego układu urbanistycznego. W połowie XVII w. po okresie zniszczeń wywołanych wojnami i klęskami naturalnymi rozpoczął się okres osadnictwa emigrantów z Niemiec i Niderlandów, zakładających nowe osady w miejscach dotychczas niezasiedlonych, bagnistych lub lesistych.