Występowanie: polskie prawo ziemskie.
Osobowe prawo małżeńskie Osobowe prawo małżeńskie obejmuje zespół norm regulujących zawarcie małżeństwa, jego istotę oraz charakter, stosunki osobowe między małżonkami w trakcie trwania małżeństwa, jego ustanie.
Typy osobowego prawa małżeńskiego Laicki (świecki) – całokształt norm osobowego prawa małżeńskiego pochodzi od władzy świeckiej (państwowej lub plemiennej). Małżeństwo jest wyłącznie umową cywilną. Występuje w formie obowiązkowego ślubu cywilnego, albo w formie fakultatywnej: prawo wyboru między ślubem świeckim a wyznaniowym. Prawo do rozwodu mieli wszyscy, niezależnie od wyznania. Występowanie: Kodeks Napoleona z 1804 r., Księstwo Warszawskie, w Królestwie Polskim do 1825, BGB z 1896 r., w II Rzeczypospolitej na terenie byłego zaboru pruskiego oraz na Spiszu i Orawie, projekt osobowego prawa małżeńskiego Karola Lutostańskiego z 1929 r., w tzw. Polsce Ludowej na mocy dekretu - Prawo małżeńskie osobowe z 25 września 1945 r. Wyznaniowy – normodawcą w zakresie osobowego prawa małżeńskiego był dany kościół, a władza państwowa jedynie sankcjonowała normy wyznaniowe. Regulowany głównie poprzez konstytucję Tametsi (dla państw katolickich) lub też przez państwowe rozporządzenia, co miało miejsce głównie w krajach protestanckich.