3 września 1939, w czasie strzelaniny w mieście, Dietz ukrył się w piwnicy własnej kamienicy. Odnaleziony przez poszukujących dywersantów polskich żołnierzy, został ochroniony przed aresztowaniem w wyniku postawy polskiego woźnicy, który stanął w jego obronie. Żołnierze zostawili prawie 80-letniego staruszka w spokoju.
Gdy kilka dni później sytuacja się odmieniła i Niemcy zaczęli rozstrzeliwać Polaków Dietz interweniował w ich obronie. W tamtym czasie krążyła po Bydgoszczy opowieść o interwencji Dietza u Goeringa w sprawie zamordowania przez SS dla rabunku jego sąsiadów, rodziny przemysłowca Stanisława Rolbieskiego. Według pogłosek Hermann Göring wyrzucił doktora za drzwi, ale ze względu na wiek, rozkazał zostawić go w spokoju.
Pewnikiem pozostaje natomiast, że wiekowy już wówczas Dietz nadal pomagał Polakom w dotychczasowy sposób, czyli lecząc ubogich za darmo i fundując im leki, co było w tym czasie ewenementem. Znany był z krytycznego stosunku do nazizmu, ale mimo to odebrał w 1941 r. uroczyste życzenia z okazji 80. urodzin, od nazistowskich władz miasta. Zmarł trzy lata później. Do końca zajmował się chorymi. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Jagiellońskiej.