W obydwu turniejach, wraz z reprezentacją ZSRR, zdobył złote medale.
W wieku 20 lat Hatuļevs został pierwszym hokeistą urodzonym w Związku Radzieckim, który został wybrany w drafcie NHL. Na wybór Łotysza zdecydowała się drużyna Philadelphia Flyers w jedenastej rundzie, jako 160 zawodnik draftu roku 1975. W tym samym roku został również draftowany do konkurencyjnej ligi NHL – World Hockey Association (WHA) przez drużynę Cleveland Crusaders jako 116 zawodnik draftu. Po tych zdarzeniach zawodnik został zawieszony w prawach zawodnika przez ojczystą federację. Później zawieszenie zostało anulowane, jednakże zawodnik nie mógł wyjechać z kraju. Plotki głoszą, iż władze radzieckiego hokeja zawiesiły Hatuļevsa, aby zawodnicy radzieccy nie myśleli o grze dla drużyn zza żelaznej kurtyny. W 1977 i 1978 roku zagrał w sześciu meczach seniorskiej reprezentacji ZSRR w turnieju o Puchar Izwiestiji. W 1979 roku uczestniczył w pokazowych meczach z drużynami NHL, czyli w Super Series, podczas których zagrał w czterech meczach zdobywając dwie bramki. Odmówił gry w CSKA Moskwa, chcąc pozostać na rodzinnej Łotwie. Należy wspomnieć, że w czasach sowieckich większość najlepszych graczy zostało przeniesionych do CSKA.