Również cnoty świętego ukazane są zgodnie z konwencją z XIII w. Biskup odznaczał się niezwykłymi zaletami, prowadził przykładne życie, zachowywał skromność. Wobec podwładnych był surowy, ale sprawiedliwy i bezstronny. Okazywał miłosierdzie grzesznikom i biednym. Nawoływał do poprawy króla Bolesława, a gdy to nie skutkowało, unikał jego towarzystwa. Daleki był od pożądania cielesnego i żył w czystości. Zabiegał o dobro materialne Kościoła.
Wskrzeszenie Piotra z Piotrawina Częścią Legendy jest obszerna opowieść (rozdz. 11-18) o wskrzeszeniu Piotra z Piotrawina. Stanisław zakupił od rycerza Piotra wieś. Po śmierci Piotra jego bracia zażądali zwrotu wsi. Sąd nakazał Stanisławowi dowieść prawa do posiadłości. Świadkowie odmówili poparcia w sądzie, więc Stanisław poprosił o odroczenie rozprawy na trzy dni. Przez ten czas modlił się i pościł. Gdy nadszedł czas rozprawy, kazał rozkopać mogiłę, wskrzesił Piotra, który potwierdził prawo własności, a następnie został przez Stanisława ponownie odprowadzony do grobu.