Konflikt z Bolesławem Śmiałym Opis skonfliktowanego z biskupem króla Bolesława Śmiałego stał się pretekstem do przedstawienia dziejów Polski. Pominięty został Mieszko I, zaś jako idealni władcy zostali ukazani Bolesław Chrobry i Kazimierz Odnowiciel. Początkowo również Bolesław Śmiały wykazywał cnoty równe swoim przodkom, jak waleczność i hojność. Przerodziły się one jednak w wady - waleczność graniczyła z dumą osobistą i lekkomyślnością, zaś hojność z rozrzutnością. Bezpośrednią przyczyną konfliktu Bolesława z biskupem Stanisławem stało się według Legendy okrucieństwo króla wobec buntujących się poddanych, których Stanisław wziął w obronę. Przebieg zdarzeń opisany został zgodnie z przekazem Kroniki Wincentego Kadłubka. Sens zdarzeń ujawnił się po śmierci Stanisława. Biskup stracił życie, ale odniósł zwycięstwo moralne. Rozrzucone na polu szczątki Stanisława zrosły się w nadprzyrodzony sposób, zaś król został zmuszony do ucieczki z kraju. Na wygnaniu popadł w szaleństwo i popełnił samobójstwo. Zbrodnia króla stała się przyczyną upadku Polski, zniszczeń kraju i cierpień ludności.
Bibliografia
Kategoria:Polskie średniowieczne utwory w języku łacińskim Kategoria:Polskie średniowieczne utwory hagiograficzne Kategoria:Wincenty z Kielczy Kategoria:Hagiografia świętego Stanisława