Był członkiem Wojewódzkiego Komitetu Obrony Narodowej w Lublinie w 1920 rokuObrona państwa w 1920 roku, Warszawa 1923, s. 419.. Od 1924 pracował jako profesor zwyczajny. Wykładał na Wydziale Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych, Wydziale Nauk Humanistycznych oraz Wydziale Prawa Kanonicznego. Pełnił funkcję dziekana (1920/1921) i prodziekana (1921/1922) Wydziału Prawa Kanonicznego, dziekana Wydziału Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych (1931-1933), a także wicerektora (1922-1926). W 1933 został rektorem KUL. Był teoretykiem myśli katolicko-społecznej i autorem pierwszego w Polsce podręcznika „Polityki społecznej" (1925), a także duchowym przywódcą i członkiem honorowym Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie” (od 1930 pełnił obowiązki opiekuna) oraz wieloletnim redaktor miesięcznika „Prąd".