Désiré-Josephem Mercierem.
Po powrocie ze studiów został wikariuszem parafii kolegiackiej w Kaliszu, a w latach 1908 - 1918 pracował w Diecezjalnym Seminarium Duchownym we Włocławku, na stanowisku profesora filozofii i nauk społecznych, gdzie prowadził zajęcia z logiki, socjologii, zasad wiary, pedagogiki, dydaktyki oraz prawa cywilnego. W 1909 r. z inicjatywy ks. Idziego Radziszewskiego zostało powołane pismo "Ateneum Kapłańskie", którego został redaktorem. Funkcję tę pełnił do 1918. Za sprawą jego zainteresowań poczesne miejsce na łamach pisma zajmowała problematyka społeczna. w 1917 - z jego też inicjatywy - powołano do życia serię wydawniczą pod nazwą Biblioteka „Ateneum Kapłańskiego”. W tym czasie na łamach pisma opublikował ok. 60 artykułów oraz dużą liczbę recenzji, not i sprawozdań. Z dorobku pisarskiego ks. Szymańskiego tamtego okresu wymienić należy m.in.: „Katolicyzm socjalny we Francji”, „Studia i szkice społeczne” oraz pierwszą edycję „Zagadnień społecznych”. Od 1918 pracował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim na stanowisku profesora nadzwyczajnego. Prowadził tam wykłady z zakresu polityki społecznej i ekonomicznej, socjologii, etyki oraz historii katolicyzmu społecznego. W 1919 uzyskał habilitację z nauk społecznych na Wydziale Teologicznym na Uniwersytecie Jagiellońskim.