Koncepcja Keyline design została po raz pierwszy opublikowana w książce The Keyline Plan w 1954. W książce The Challenge of Landscape z 1958 pojawiła się skala relatywnej permanencji (Keyline Scale of Relative Permanence) stosowana do projektowania krajobrazu. Kolejnymi elementami są: Klimat Ukształtowanie terenu Woda Drzewa Budynki Ogrodzenia Gleba
Problemy zastosowania metody Keyline dla ośrodków miejskich porusza książka The City Forest z 1971. W 1976 Yeomans wystąpił na konferencji Narodów Zjednoczonych dotyczącej osiedli ludzkich Habitat Forum w Vancouver w Kanadzie, prezentując odczyt The Australian Keyline Plan for the Enrichment of Human Settlements (Australijski plan Keyline na rzecz wzbogacenia siedzib ludzkich).
System Keyline design zaadaptowało wielu rolników na całym świecie, a metodę zawarto w programach licznych kursów zrównoważonego rolnictwa.
Koncepcja Keyline design została też włączona do zasad projektowania permakulturowego, powstałych pod koniec lat 70. XX w. Jeden z twórców koncepcji permakultury, David Holmgren, zastosował Keyline design w swoim projekcie eko-wioski Fryers Forest (lata 90.