Na skutek prześladowań schronił się w Polsce, przebywając początkowo w Zagłębiu Dąbrowskim, a w okresie lipiec 1922 - luty 1923 w Mysłowicach, gdzie objął stanowisko wiceprezesa Wojewódzkiego Zarządu Kółek Rolniczych. Do rodzinnego Zalesia powrócił w 1923 po utworzeniu Dzielnicy I Związku Polaków w Niemczech. Brał udział w reaktywowaniu Banku Ludowego w Strzelcach Opolskich, był członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, Polsko-Katolickiego Towarzystwa Szkolnego, Zjednoczenia Zawodowego Rolników na Śląsku. W latach 1930–1939 był działaczem Górnośląskiego Zjednoczenia Rolników, organizatorem licznych kursów rolniczych, działaczem „Lutni” i chóru męskiego „Piast” w Zalesiu.

Po wybuchu II wojny światowej, został aresztowany 11 września 1939 przez gestapo, i wywieziony do obozu koncentracyjnego w Buchenwaldzie. 25 marca 1942 władze hitlerowskie skonfiskowały dom i gospodarstwo Wilkowskich, wysiedlając jego żonę i siedmioro dzieci do pow. niemodlińskiego.

Po zakończeniu wojny wrócił do rodzinnego Zalesia;