Wpływ na to miały sfałszowane według opozycjonistów wybory generalne z 28 listopada 2011, które zdecydowanie wygrał prezydent Joseph Kabila. Tym samym układ Ntagandy i Kabili, który chronił go przed wydaniem do Trybunału w Hadze, zakończył się, a Ntaganda poniósł bunt w wojsku.
Generał Ntaganda jako wojskowy lider M23 wraz z 300 żołnierzami zdezerterował 4 kwietnia 2012 w prowincji Kiwu Północne. W wyniku tego 11 kwietnia 2012 prezydent Kabila wydał nakaz aresztowania Ntagandy, który podjął z ugrupowaniem walki partyzanckie. W październiku Ruch 23 Marca został przemianowany na Kongijską Armię Rewolucyjną, jednakże nazwa M23 była bardziej powszechna.
Rebelia M23 (2012–13)
Kampanię wojenną na dużą skalę Ruch 23 Marca podjął w listopadzie 2012. Partyzanci wspierani przez Rwandę i Ugandę, uzbrojeni w moździerze 120 mm i noktowizory uzyskali przewagę nad armią kongijską, za którą stały oenzetowskie siły MONUSCO. Podczas zwycięskiego marszu Ruchu 23 Marca, do ugrupowania przyłączali się kolejni żołnierze, którzy dezerterowali z armii zasadniczej. Tym samym rebelianci zajęli 20 listopada 2012 Gomę, lecz po międzynarodowych rokowaniach partyzanci zaczęli się wycofywać z miasta pod koniec listopada 2012.