zdjęcie przedstawia obszar o szerokości 1600 km Sieci wąwozów obserwowane z orbity wokół Marsa na północnej granicy wyżyn łączą się w potężne koryta, przewyższające rozmiarami rzeki na Ziemi (i suche koryta rzek bliżej równika Marsa). Na ich dnie zaobserwowano ślady erozji spowodowanej przepływem cieczy. Niektóre z tych kanałów mogła uformować płynąca lawa, ale wodne pochodzenie większości raczej nie budzi wątpliwości. Natężenie przepływu wody, potrzebnego do utworzenia tak wielkich form, można porównać do natężenia prądów oceanicznych na Ziemi. Sugeruje to, że w historii planety miało miejsce wyzwolenie ogromnych mas wody, uwięzionej pod ziemią lub w formie lodowców; takie masy wody po dotarciu na rozległy, płaski obszar musiały rozlać się na dużej powierzchni, choć niekoniecznie tak dużej, jak wskazują domniemane linie brzegowe.