Argumenty sedymentologiczne Sztuczny satelita Marsa, sonda Mars Express, stwierdził występowanie na północnych równinach Marsa dużych ilości materiału o niskiej gęstości, interpretowanych jako drobne sedymenty lub lód, a najprawdopodobniej mieszanina tych dwóch składników. Obecność lodu na obszarze Vastitas Borealis stwierdziły sztuczne satelity Marsa i bezpośrednio potwierdziły lądowniki, w szczególności sonda Phoenix. Sublimacja lodu była także ważnym czynnikiem w erozji kraterów uderzeniowych na Vastitas Borealis. Wskazujące na ten proces formy kraterów znajdują się wyłącznie poniżej wysokości około –2400 m. Niektóre zgrupowania bloków skalnych o rozmiarach rzędu metrów, oddalone od widocznych kraterów uderzeniowych, mogły zostać utworzone przez osuwiska podmorskie.
Wiek i rozmiary
Zaproponowane zostało istnienie dwóch paleooceanów w historii Marsa: 4 miliardy lat temu, w okresie noachijskim, kiedy na powierzchni planety mogły panować cieplejsze warunki, choć prawdopodobnie tylko przejściowo, oraz 3 miliardy lat temu, w chłodniejszym okresie hesperyjskim, gdy aktywność geologiczna (intensywny wulkanizm w regionie Tharsis) wyzwoliła masy wody zamarzniętej w postaci lodu.