To wskazuje, że objętość pierwotnego (noachijskiego) oceanu musiała wynosić co najmniej 2 km³, więcej niż ma ziemski Ocean Arktyczny; odpowiada to mniej więcej domniemanej linii brzegowej Deuteronilus. Taka objętość wody pokryłaby 19% powierzchni Marsa.
Geneza basenu oceanicznego Odkrycie dychotomii powierzchni Marsa (i śladów erozji wodnej) skłoniło część uczonych do wysunięcia hipotezy, że skorupa północnych nizin stanowi marsjański odpowiednik ziemskiej skorupy oceanicznej, podczas gdy skorupa wyżyn odpowiada skorupie kontynentalnej. Zasugerowano, że na Marsie istniała dawniej w ograniczonym stopniu tektonika płyt, a płyta Vastitas Borealis w okresie noachijskim ulegała subdukcji pod Arabia Terra. Analizy wieku i morfologii struktur na północnym pograniczu Arabia Terra nie potwierdziły tej hipotezy. Ponadto na Marsie brak jest struktur przypominających grzbiet śródoceaniczny czy strefy spękań, stanowiących największe formy ukształtowania dna oceanicznego na Ziemi.