Salon Kitty – ekskluzywny dom publiczny w Berlinie, prowadzony przez byłą prostytutkę Katharinę Zammit ps. „Kitty Schmidt”, wykorzystywany w latach 1940–1944 przez SD (niem. Sicherheitsdienst des Reichsführers SS) do celów szpiegowskich.
Początki thumb|Kamienica, w której mieścił się Salon Kitty (Giesebrechtstrasse 11 w Berlinie) „Salon Kitty” w latach 30. XX wieku był ekskluzywnym domem publicznym ulokowanym w czteropiętrowej kamienicy przy Giesebrechtstrasse 11, tuż przy Kurfürstendamm, w berlińskiej dzielnicy Charlottenburg. Klientelę salonu w większości stanowili niemieccy dygnitarze oraz zagraniczni dyplomaci, a jego właścicielką była niejaka Kitty Schmidt (Katharina Zammit 1882–1954).
Pomysł wykorzystania „Salonu Kitty” do celów szpiegowskich rzucił Reinhard Heydrich, ówczesny szef Sipo (niem. Sicherheitspolizei), dążący do objęcia dowództwa na wszystkimi organizacjami wywiadowczymi III Rzeszy. Wykonanie planu spoczęło na Walterze Schellenbergu, który zamiast infiltracji lokalu zdecydował się na jego przejęcie i wykorzystanie pod przykrywką domu publicznego dla dyskretnej inwigilacji odwiedzających.