Refugees and fresh graves confirm massacre by Armenians, The Independent, 5 marca 1992. Strona ormiańska obciążała odpowiedzialnością za masakrę milicję azerską, która miała strzelać do cywilów, próbujących opuścić miasto. Niektóre ze źródeł ormiańskich uznawały odpowiedzialność Ormian za zbrodnię, określając ją aktem zemsty za pogrom ludności ormiańskiej w Sumgaicie w 1988Markar Melkonian, My Brother's Road: An American's Fateful Journey to Armenia, New York 2005, s. 213-214 .
Współodpowiedzialnością za zbrodnię obciążano także rosyjski 366 pułk piechoty zmotoryzowanej, biorący udział w ataku na Xocalı, ale także dostarczający broni i amunicji oddziałom ormiańskim. Wkrótce po masakrze, w marcu 1992 jednostka została wycofana z rejonu konfliktu.
Pamięć o zbrodni thumb|Azerski znaczek pocztowy upamiętniający rocznicę masakry Pomnik upamiętniający ofiary Xocalı stanął w Hadze, zbudowany z inicjatywy diaspory azerskiej. Podobne pomniki stanęły w Ankarze, na przedmieściach Berlina, w lutym 2012 w Sarajewie, a w sierpniu 2012 w Meksyku, na placu który nosi imię ofiar masakry.
Przypisy