Tępo zakończona, pierwsza, stosunkowo niska płetwa grzbietowa ma długą, wolną dalszą końcówkę. Kąt między proksymalną i dystalną krawędzią wynosi 80-82 stopnie. Jej przednia krawędź leży nieco za tylną krawędzią podstawy płetw piersiowych. Mała, druga płetwa grzbietowa ma trójkątny kształt i szeroką podstawę. Umiejscowiona jest nad płetwą odbytową. Pomiędzy płetwami grzbietowymi występuje wyraźny międzygrzbietowy łuk (w przeciwieństwie do Lamiopsis tephrodes). Tępo zakończone płetwy piersiowe są długie i szerokie, z mocno zagiętą dystalną krawędzią. Proporcjonalnie małe płetwy brzuszne, mają romboidalny kształt i stosunkowo szeroką podstawę. U samca z części płetw brzusznych wykształcił się narząd kopulacyjny zwany pterygopodium. Płetwa odbytowa jest mniejsza od drugiej płetwy grzbietowej. Posiada zaokrągloną, mocno wygiętą ku tyłowi dolną i ostrą wolną górną końcówkę. Na końcu ogona mieści się długa, heterocerkiczna, asymetryczna płetwa ogonowa. Na końcu jej górnego łuku, kilkukrotnie dłuższego od dolnego, mieści się szeroki, wydłużony fałd skórny poprzedzony wyraźnym, sierpowatym wcięciem. Dolny łuk płetwy ogonowej jest owalny, większy niż u L. tephrodes.