Skórę pokrywają romboidalne połyskujące łuski plakoidalne. Grzbiet rekina cechuje się błękitną, szarobłękitną lub jasnoszarą barwą. Spód, boki oraz tył korpusu są jaśniejsze, niekiedy śnieżnobiałe. Cechą charakterystyczną tego gatunku jest ciemniejsza przednia krawędź płetwy grzbietowej i górna krawędź płetwy ogonowej. Wzór ten widoczny jest lepiej u osobników zachodniej populacji, zamieszkującej wybrzeża południowo-zachodnich Indii i Pakistanu. Dorosłe osobniki osiągają zazwyczaj 1,7 m. Występuje dymorfizm płciowy przejawiający się w różnicach wielkości ciała osobników: samice są większe od samców.
Ekologia i zachowanie Niewiele wiadomo o ekologii tego gatunku. Rekin ten jest płochliwy, większość czasu spędza przyczajony przy dnie w oczekiwaniu na ofiarę. Aktywny jest głównie nocą, rzadziej za dnia. L. temminckii rzadko kiedy tworzy większe skupiska, zwykle preferuje samotniczy tryb życia. Zarówno młode jak i dorosłe osobniki padają niekiedy ofiarą drapieżników, w tym większym rekinów, jak żarłacz srebrnopłetwy, żarłacz tępogłowy czy Negaprion acutidens. Pasożytami tego gatunku są widłonogi Paralebion elongatus i tasiemce z rzędów Tetraphyllidea (Cathetocephalus thatcheri), Trypanorhyncha (Nybelinia africana i Pseudotobothrium arii) i Cathetocephalidea (Sanguilevator yearsleyi).