W roku 1904 doszło do czterdziestu trzech pogromów. W przypadku przynajmniej połowy z nich w tle przewinął się wątek zaangażowania się Rosji w wojnę z Japonią i oskarżeń wobec Żydów o rzekome sprzyjanie wrogiemu państwu. Tak stało się w Benderach (obecnie w Mołdawii), gdzie ludność została wcześniej podburzona oskarżeniami w piśmie „Besarabiec” o kolaborację z Japonią i, jednocześnie, o mord rytualny. Pierwszego maja tłum zaatakował dzielnicę żydowską, zabijając pięć osób i grabiąc domy i sklepy. Zamieszki zostały stłumione przez wojska kozackie.. Dalsze pogromy w tym roku miały miejsce m.in. w Ostrowcu Świętokrzyskim, Grodnie, Kownie, Kijowie, Witebsku, Smoleńsku, na Wołyniu, w Prowincji Chersońskiej, Besarabii, i Samarze. W Smile w okolicy Kijowa zapłonem do pogromu stało się oskarżenie chrześcijanki o molestowanie przez żydowskiego kupca. Pokłosiem napaści było sto spalonych domów (w tym dwie szkoły i synagogi) oraz 150 splądrowanych sklepów. thumb|240px|left|Po pogromie w rosyjskim miasteczku (mal. W. Kossak, 1907) W kolejnym roku natężenie pogromów jeszcze wzrosło. Do napaści doszło w lutym w Teodozji i w kwietniu w Melitopolu. 11 maja w Żytomierzu pogłoska o rzekomym planowaniu masakry chrześcijan przez Żydów doprowadziła do rozległego pogromu.