21 lipca 1919 przybył z oddziałem na Front Litewsko–Białoruski. 24 lipca 1919 wyróżnił się w walkach o Raków, prowadząc żołnierzy do ataku na tę miejscowość. 23 października 1919 został dowódcą XV Brygady Piechoty, a 22 listopada tego roku dowódcą XVI Brygady Piechoty. 25 lutego 1920 został zwolniony ze stanowiska dowódcy XVI BP i mianowany dowódcą XVII Brygady Piechoty. 30 lipca 1920 został przydzielony do Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego z równoczesnym odkomenderowaniem do Polskiej Misji Wojskowej przy rządzie Ukraińskiej Republiki Ludowej.
10 kwietnia 1921 został przydzielony do Dowództwa Okręgu Generalnego Białystok i wyznaczony na stanowisko dowódcy Obozu Warownego „Brześć”. Od 1 czerwca 1921 jego oddziałem macierzystym był 21 pułk piechoty. 16 listopada 1921 został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Bielsk Podlaski na stanowisko komendanta. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 20. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 3 pułku strzelców podhalańskich w Bielsku z pozostawieniem na stanowisku komendanta PKU. W lutym 1924 został przeniesiony do 3 pspodh. W marcu 1926 został przeniesiony do 20 pułku piechoty w Krakowie z pozostawieniem w dyspozycji dowódcy 6 Dywizja Piechoty.