Z dniem 1 marca 1927 został mu udzielony dwumiesięczny urlop z zachowaniem uposażenia, a z dniem 30 kwietnia tego roku został przeniesiony w stan spoczynku.
Był prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Dowborczyków „Ku Chwale Ojczyzny”Dziennik Wileński, R.22, nr 22 (23 stycznia 1938), s. 6.. W ramach osadnictwa wojskowego otrzymał działkę o powierzchni około 15 ha w kolonii Oberowszczyzna (gmina Wysokie Litewskie).
W 1934 jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji PKU Warszawa Miasto III, posiadał przydział mobilizacyjny do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I. Mieszkał w Warszawie przy ul. Wspólnej 61 m. 7. W stolicy przeżył lata niemieckiej okupacji i powstanie warszawskie.. W marcu 1949 we Wrocławiu pełnił funkcję skarbnika Związku Emerytów państwowych, wojskowych i samorządowych.
Z pierwszego związku małżeńskiego miał syna Stanisława (ur. 1899), kapitana administracji (piechoty) Wojska Polskiego, odznaczonego Medalem Niepodległości oraz trzy córki: Eleonorę (ur. 1900), Teresę (ur. 1902) i Janinę po mężu Szczęsną (ur. 1911).
W listopadzie 1923 otrzymał zezwolenie na zawarcie związku małżeńskiego z Pelagią KudracewąPolska Zbrojna Nr 323 z 25 listopada 1923 r. s.