Był to jeden z ostatnich sparingów przed Pucharem Świata w Australii, zaś uzyskanie pełnej sprawności zajęło młodemu reprezentantowi aż dziewięć miesięcy.

Do kadry RPA De Villiers powrócił dopiero w lipcu 2004 roku na wygrany mecz z Pacific Islanders, mieszanym zespołem składającym się z zawodników z Fidżi, Tonga i Samoa. Następnie wywalczył sobie miejsce na podczas zwycięskiego Pucharu Trzech Narodów – w czterech meczach zdobył wówczas trzy przyłożenia. W połowie 2005 roku został przesunięty na pozycję wewnętrznego środkowego (pozycja numer 12). W czerwcu kolejnego roku poprowadził jako kapitan drużynę Południowej Afryki w nieoficjalnym spotkaniu z drużyną „Reszty Świata” (World XV).

W 2007 roku, jako podstawowy zawodnik reprezentacji, znalazł się w składzie na Puchar Świata we Francji. Tam jednak już w pierwszym meczu z reprezentacją Samoa doznał kontuzji mięśni ramienia, przez którą musiał przedwcześnie zakończyć turniej. Jego miejsce w składzie zajął wówczas Francois Steyn, a gracze Springboks sięgnęli po złote medale. De Villiers przyznał później, że choć otrzymał wówczas złoty medal, to z uwagi na uraz, nie czuł się w pełni członkiem tej drużyny.