Pomimo wcześniejszej kontuzji, w 2008 roku wystąpił we wszystkich 13 meczach swojej reprezentacji, w tym w zwycięskim pojedynku z Nową Zelandią w Christchurch, jak również w trzech wygranych meczach w Europie.
Rok później wystąpił w dwóch wygranych meczach z British and Irish Lions oraz we wszystkich sześciu spotkaniach rozegranych przez Springboks w ramach Pucharu Sześciu Narodów, który zakończył się zwycięstwem RPA.
Latem 2010 roku w kilku meczach został ustawiony na skrzydle, jednak w dalszej części sezonu wrócił na środek boiska. W sierpniu 2011 znalazł się na liście reprezentantów RPA na Puchar Świata w Nowej Zelandii. W czasie turnieju tylko raz wystąpił w pierwszym składzie, w meczu z Walią, czego powodem było uszkodzenie chrząstek żebrowych.
W czerwcu 2012 roku, po zakończeniu karier międzynarodowych przez Johna Smita i Victora Matfielda, De Villiers został mianowany 54. kapitanem Springboks. Z 72 meczami w kadrze był najbardziej doświadczonym zawodnikiem w historii RPA, któremu powierzono tę funkcję. Selekcjoner Heyneke Meyer przyznał wówczas, że wpływ na jego decyzję miał również sposób, w jaki De Villiers podchodzi do młodych zawodników w drużynie Stormers.