Pachypodium (Pachypodium Lindl.) – rodzaj sukulentów z rodziny toinowatych o drzewiastym lub krzaczastym pokroju. Obejmuje 23 gatunki. Występują one w południowej Afryce (niewielkie obszary w krajach jak Angola, Eswatini, Mozambik, Namibia, RPA i Zimbabwe), z centrum zróżnicowania na Madagaskarze. Nazwa (z greckiego pachys „gruby” i podium „noga”) nawiązuje do nabrzmiałej części pnia, gdzie jest magazynowana woda, co umożliwia przetrwanie długich okresów suszy. Pomimo znacznych różnic morfologicznych pomiędzy poszczególnymi gatunkami, prawie wszystkie zachowują charakterystyczną dla rodzaju obecność cierni oraz nieproporcjonalnie grubego pnia. Niektóre gatunki występujące na Madagaskarze są zagrożone wyginięciem. Wiele gatunków uprawiane jest jako rośliny ozdobne.
Morfologia mały|Pachypodium brevicaule o niskiej i karłowatej formie bez gałęzi. mały|Pachypodium rosulatum o typowo niskiej, krzaczastej formie i wielu rozgałęzieniach. mały|Pachypodium geayi o wysokiej, drzewiastej formie. W literaturze anglojęzycznej Pachypodium określane są mianem pachycaul, czyli roślin posiadających nieproporcjonalnie zgrubiały pień w stosunku do swojej wysokości. Morfologia Pachypodium jest bardzo zróżnicowana, zarówno pomiędzy gatunkami jak i w obrębie gatunków.