Z powodu ich małych rozmiarów, rząd nie uważa domowych ogrodów za ważny element w produkcji żywności, toteż nie prowadzi się nad nimi badań. Są one jednak bardzo istotnym elementem z punktu widzenia domostwa, dostarczając wysokiej jakości pożywienia i składników odżywczych dla ubogiej ludności wiejskiej, co z kolei przekłada się na poczucie bezpieczeństwa związanego z żywnością. Zwykle uprawia się w nich rośliny roczne i wieloletnie, z których plony zbiera się stopniowo każdego dnia lub sezonowo. Zachowuje się bioróżnorodność, jako że użytkownicy bezpośrednio decydują o swoich uprawach. Domowe ogrody mają wiele zastosowań: są źródłem, żywności, opału, leków, przypraw, ziół, kwiatów, materiałów budowlanych i dochodu, ale także miejscem ochrony rolniczych i żywnościowych zasobów genetycznych (Subedi et al., 2004).
Pod względem socjologicznym domowe ogrody są okazją dla całej rodziny i całych społeczności do włączenia się w uprawę żywności. Zarówno dzieci, jak i osoby starsze i ich opiekunowie mogą brać udział w przygotowaniu pożywienia. Taka tradycja istniała w wielu kulturach przez tysiące lat.