W klimacie umiarkowanym thumb|Robert Hart, pionier leśnego ogrodnictwa, w swoim ogrodzie (lipiec 1997) W początku lat 60. XX w. Robert Hart zaadaptował ogrodnictwo leśne do klimatu umiarkowanego. W swojej małej posiadłości na Wenlock Edge w hrabstwie Shropshire w Wielkiej Brytanii Hart chciał stworzyć zdrowe, terapeutyczne środowisko dla siebie i swojego brata Lacona. Początkowo był to typowy sad i ogródek przydomowy, ale z biegiem czasu Hart zauważył, że utrzymywanie dużych grządek z warzywami jednorocznymi, opieka nad zwierzętami użytkowymi i sadem – są ponad jego siły. Jednocześnie zwrócił uwagę, że mała grządka z roślinami wieloletnimi i ziołami nie wymagała wiele pracy, a przynosiła obfite plony.
Po przejściu na dietę wegańską z przyczyn osobistych i zdrowotnych, Hart zrezygnował z hodowli zwierząt i całkowicie skupił się na roślinach, których owoce można jeść na surowo. Trzy główne produkty leśnego ogrodu to owoce, orzechy i warzywa liściaste. Stworzył modelowy leśny ogród na powierzchni 0,12-akra (500 m²) i zamierzał nazwać swoją metodę ekologicznym ogrodnictwem lub ekouprawami. Porzucił te myśli, kiedy zorientował się, że podobne systemy na świecie nazywane są agroleśnictwem i leśnymi ogrodami.