nie jest wykluczona korupcja lub inne wpływy stoczni na dworze carskim, lecz nie ma na to konkretnych dowodów (, ). Już 2 kwietnia 1905 roku okręty zostały wciągnięte na listę floty, a pierwszemu budowanemu we Francji nadano nazwę „Admirał Makarow” na cześć admirała Stiepana Makarowa, poległego pod Port Arturem. 20 kwietnia 1905 roku podpisano kontrakt ze stocznią FCM na budowę krążownika we Francji za cenę 18,45 mln franków (6,92 mln rubli) bez uzbrojenia.. Wyższa cena była uzasadniana zmianami, a także zaniżeniem kosztu budowy i brakiem zysku przy budowie pierwszego krążownika. Prace nad „Admirałem Makarowem” rozpoczęto jeszcze przed tym 22 marca 1905 roku, lecz formalne uroczyste położenie stępki miało miejsce dopiero rok później (14 marca 1906 roku), po czym już 25 kwietnia tego roku odbyło się wodowanie.. Prace na pochylniach w Nowej Stoczni Admiralicji w Petersburgu nad rosyjskimi krążownikami rozpoczęto 4 maja i 2 sierpnia 1905 roku. Otrzymały one nazwy: „Pałłada” i „Bajan” (II) na cześć krążowników utraconych w Port Arturze.. Ich cena kontraktowa wynosiła 9,9 i 9,4 mln rubli. Maszyny i kotły dla nich wykonywało rosyjskie Towarzystwo Francusko-Rosyjskich Zakładów. Wodowano je odpowiednio 28 października 1906 roku i 2 sierpnia 1907 roku;