Przy tym, po wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej swoje projekty okrętów, w tym krążowników pancernych, proponowało Rosji kilka stoczni zagranicznych, w tym Vulcan, Schichau i Vickers. W grudniu 1904 roku przeprowadzono wprawdzie konkurs projektów, w którym porównywano z „Bajanem” tylko projekty włoskiej firmy (typ Garibaldi) i duńskiej Burmeister & Wain, zbliżonej wielkości, lecz wobec podjętej decyzji prawdopodobnie był on jedynie formalnością. Przy tym, włoski krążownik również kilkuletniego już projektu oferował silne uzbrojenie w postaci jednego działa kalibru 254 mm, dwóch kalibru 203 mm i czternastu 152 mm, przy innym schemacie bardziej rozległego opancerzenia i nieco mniejszej prędkości, a duński projekt, o wyporności większej o 300 ton, był podobny do „Bajana”, lecz z lepszym rozmieszczeniem artylerii 152 mm w wieżach.
Oprócz dwóch okrętów w Rosji, z nieznanych przyczyn zdecydowano jednak jeszcze zamówić drugi krążownik w stoczni FCM we Francji, która miała opracować poprawioną dokumentacjęRosyjscy autorzy wskazują, że przyczyny zamówienia okrętu we Francji są nieznane i nie wynikają z dokumentów;