Przez kilka powojennych lat cierpiał na zespół stresu pourazowego, będącego skutkiem jego traumatycznych przeżyć w niewoli japońskiej. Nie był w stanie powrócić do sportu. Pogrążył się natomiast w nałogu alkoholowym. W 1949 – pod wpływem żony, nowonarodzonej chrześcijanki – wziął udział w krucjacie ewangelizacyjnej prowadzonej przez Billy’ego Grahama w Los Angeles. Nauki Grahama – jak stwierdził – pomogły mu uwolnić się od nałogu alkoholowego i wojennej traumy, skłoniły go także do wybaczenia win japońskim prześladowcom. Wówczas postanowił także podjąć misję głoszenia Słowa Bożego, co czynił niemal do końca życia. Ponadto zorganizował obóz dla trudnej młodzieży – Victory Boys Camp.
W 1950 udał się do w Tokio, w którym odbywali karę japońscy zbrodniarze wojenni. Podczas apelu w geście przebaczenia objął każdego więźnia, który wystąpił z szeregu, przyznając że go rozpoznaje. Później powiedział w rozgłośni CBN (Christian Broadcasting Network), że niektórzy z nich stali się chrześcijanami.