Rocznik Rychezy – zaginiony średniowieczny polski rocznik z XI–XIII wieku.
Rocznik Rychezy był kontynuacją niemieckiego Rocznika kolońskiego, stanowiącego kompilację Rocznika z Reichenau (augijskiego) i dawniejszego kolońskiego. Spisany na tablicy paschalnej trafił do Polski wraz z wyposażeniem Rychezy, poślubionej w 1013 przez Mieszka II. Rocznik prowadzono od 1013 w Gnieźnie lub Krakowie, gdzie Mieszko mógł rezydować w wydzielonej sobie dzielnicy. W roczniki odnotowywano głównie wydarzenia dynastyczne. Znalazły się tam m.in. zapiski o narodzinach syna Kazimierza w 1016 i oddaniu go do szkoły w 1026. Prawdopodobnie około 1032 dodane zostały do niego zapiski z Rocznika Jordana, pierwszego polskiego rocznika, dzięki czemu zachowały się. Po 1031, po ucieczce Mieszka z kraju, Rycheza udała się wraz z synami na wygnanie do Niemiec, zabierając ze sobą rocznik.