Rocznik powrócił do Polski około 1039 razem Kazimierzem Odnowicielem i znalazł się w nowej stolicy – Krakowie, gdzie był kontynuowany i poszerzany. Być może w jego redagowaniu miał udział biskup krakowski Lambert II Suła. Z czasem rocznik zatracił dworski charakter, a zapiski dotyczące dostojników kościelnych stały się coraz liczniejsze. Przypuszczalnie pod koniec XII w. przekształcił się w dzieło kapituły i prowadzony był do 1266. Rocznik Rychezy nie zachował się do współczesnych czasów, jednak jeszcze w XII w. stał się podstawą przeróbek i nowych redakcji. Wykorzystany został przy tworzeniu Kroniki Galla Anonima, Rocznika świętokrzyskiego dawnego i Rocznika kapituły krakowskiej, jego wpływy stwierdzono też w Roczniku kapitulnym poznańskim i Roczniku lubińskim. Z tego powodu uważany jest za podstawę i źródło średniowiecznej polskiej annalistyki.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polskie średniowieczne utwory w języku łacińskim Kategoria:Polskie średniowieczne roczniki Kategoria:Średniowieczne utwory dotyczące Polski Kategoria:Zaginione utwory literackie