meczu World Series, jednak ostatecznie Reds ulegli New York Yankees w czterech spotkaniach.
W sezonie 1940 ponownie zwyciężył w National League między innymi w klasyfikacji zwycięstw (22), ERA (2,48), rozegranych pełnych spotkań (29) i inningów (305), a w głosowaniu do nagrody MVP National League zajął 3. miejsce za Frankiem McCormickiem z Reds i Johnnym Mize z St. Louis Cardinals. W World Series w 1940 roku, w których Cincinnati Reds pokonali Detroit Tigers 4–3, wystąpił w dwóch meczach (2–0 W–L, 1,50 ERA, 2 CG, 6 SO).
31 lipca 1945 roku w wygranym przez Reds meczu z St. Louis Cardinals doznał kontuzji ramienia, po której nie wrócił do dawnej formy. We wrześniu 1948 klub nie przedłużył z nim kontraktu. W sezonie 1950 rozegrał jeden mecz w zespole Boston Braves. Po zakończeniu kariery był między innymi trenerem miotaczy w Braves i New York Giants, a także skautem w Philadelphia Phillies. Zmarł 20 kwietnia 1991, dzień po swoich 82. urodzinach.
Nagrody i wyróżnienia Nagroda/wyróżnienieLataŹródło MVP National League 1966 MVP National League 19396× All-Star 1937, 1939, 1940,