W 1912, za namową ihumena Walentego (Korotenki) z monasteru Trójcy Świętej w Kijowie, postanowił zaangażować się w odbudowę monasteru św. Michała Archanioła na Zwierzyńcu w Kijowie. Od sierpnia wymienionego roku finansował prace archeologiczne na terenie, gdzie niegdyś znajdował się klasztor, doprowadzając do odkrycia dwunastowiecznych pieczar zamieszkiwanych przez mnichów, śladów pochówków oraz ikony Matki Bożej, która od 1915, dzięki jego staraniom, zaliczała się do wizerunków oficjalnie czczonych przez Rosyjski Kościół Prawosławny. W pobliżu odkrytych pieczar Władimir Żewachow założył skit.

W 1917 odszedł ze służby państwowej. Żył w Kijowie, zaś w 1918 zamieszkał jako posłusznik w skicie Narodzenia Matki Bożej w Cerkowszczinie. Opuścił go w sierpniu tego samego roku, by zostać urzędnikiem w ministerstwie spraw wewnętrznych w rządzie Pawła Skoropadskiego. W 1919 wrócił do rodzinnego majątku Linowica;