udzielił w nim gościny znanemu pisarzowi religijnemu Siergijowi Niłusowi. Utrzymywał się z pracy nauczyciela języków obcych, według niektórych źródeł był współpracownikiem Ukraińskiej Akademii Nauk. Utrzymywał kontakty ze skitem na kijowskim Zwierzyńcu i nadal wspierał go finansowo. W 1924 został aresztowany przez GPU, spędził siedem miesięcy w więzieniu w Kijowie. Po odzyskaniu wolności zamieszkał w monasterze Trójcy Świętej w Kijowie i 24 grudnia tego samego roku złożył wieczyste śluby mnisze przed biskupem humańskim Makarym, przyjmując imię mnisze Joazaf na cześć św. Joazafa Biełgorodzkiego. W tym samym roku otrzymał również święcenia diakońskie i kapłańskie.
6 lipca 1926 przyjął chirotonię na biskupa dmitriewskiego, wikariusza eparchii kurskiej, z rąk zastępcy locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego metropolity niżnonowogrodzkiego i arzamaskiego Sergiusza, biskupów pieczerskiego Grzegorza i konotopskiego Jana. Jeszcze w tym samym roku został aresztowany i oskarżony o przygotowywanie i przechowywanie kontrrewolucyjnych tekstów, jak również o nielegalne publiczne modlitwy w intencji cara Mikołaja II, jego rodziny i byłych ministrów. Skazany na trzy lata łagru, odbył karę w obozie na Wyspach Sołowieckich. Następnie do 1932 przebywał na zsyłce w Kraju Narymskim.