Slup „Sollum” został utracony w ataku niemieckich samolotów w 1941 roku.
Po II wojnie światowej Po wycofaniu się Brytyjczyków w 1947 roku, Królestwo Egiptu przystąpiło do znacznej rozbudowy marynarki, lecz nie udało się tego dokonać przed wojną izraelsko-arabską 1948 roku. W 1948 roku nabyto jedynie 20 niewielkich jednostek desantowych. Podczas wojny, w trakcie operacji Jo’aw w 1948 roku Izraelscy komandosi zatopili slup „El Amir Farouk”. W latach 1949–50 natomiast Egipt nabył w Wielkiej Brytanii cztery fregaty („El Tarik” typu Black Swan i trzy typu River), dwa niszczyciele eskortowe typu Hunt, cztery korwety i dziewięć trałowców typu YMS.
Nowa faza rozwoju marynarki miała miejsce po utworzeniu republiki Egiptu, za prezydentury Nasera. Zakupiono początkowo dwa brytyjskie niszczyciele budowy wojennej, dostarczone w lipcu 1956 roku. Następnie Egipt dokonał zwrotu politycznego ku ZSRR i stamtąd nabywał kolejne okręty. Już w czerwcu 1956 roku w skład marynarki weszły dwa niszczyciele projektu 30bis, a następnie cztery trałowce i 12 kutrów torpedowych. 30 października 1956 roku, podczas kryzysu sueskiego, egipski niszczyciel „Ibrahim el Awal” typu Hunt skierowano do ostrzału instalacji naftowych w Hajfie, ale został ostrzelany przez francuski niszczyciel „Kersaint” typu T47, ochraniający port operacji Muszkieter.