Łuski nasion są usuwane w procesie produkcji za pomocą centryfug, bo musztarda diżońska może zawierać ich najwyżej 2%. Kolejnym krokiem jest dokładne mielenie w młynach z korundowymi powierzchniami pracującymi w celu osiągnięcia pożądanej konsystencji. Ostatnim etapem produkcji jest dojrzewanie, które trwa od kilku dni do kilku tygodni. Następnie musztarda może być już konfekcjonowana do opakowań handlowych.
Cały proces produkcyjny musi odbyć się w odpowiednio niskiej temperaturze, gdyż zawartość AIT obniża się w razie podgrzania. Aby to zapewnić, nawet korundowe powierzchnie robocze młynów są chłodzone.
Mimo braku obróbki termicznej w procesie produkcyjnym brak jest informacji o zatruciach pokarmowych wywołanych spożyciem musztardy. Badania wykazują, że kombinacja niskiego pH, obecności kwasu octowego i AIT tworzy środowisko, które nie sprzyja rozwojowi bakterii, drożdży i pleśni.
Wykorzystanie w kuchni Musztarda z Dijon jest niezastąpiona we francuskiej kuchni od XIII wieku. Jest dodawana do wielu sosów, szczególnie tych towarzyszących daniom z wieprzowiny i królika, ale także do sosu winegret.