Od tego momentu funkcjonariusze okolicznych placówek Gestapo, żandarmerii i Bahnschutzu niemal każdego miesiąca dopuszczali się morderstw na józefowskich Żydach. Największa masakra miała miejsce w dniu 11 maja 1942, kiedy to na ulicach getta i w pobliskim kamieniołomie trzech Niemców zastrzeliło ponad 120 Żydów.
Preludium zbrodni Na początku 1942 roku – w ślad za postanowieniami poczynionymi podczas tzw. konferencji w Wannsee – Niemcy przystąpili do realizacji operacji „Reinhardt” (Einsatz Reinhardt), pod którym to kryptonimem krył się plan zagłady wszystkich Żydów zamieszkujących Generalne Gubernatorstwo i okręg białostocki. Rozpoczęła się wówczas masowa likwidacja żydowskich gett w okupowanej Polsce. Większość ich mieszkańców wywieziono na śmierć do obozów zagłady, zorganizowanych przez Niemców w Bełżcu, Chełmnie, Majdanku, Oświęcimiu-Brzezince, Sobiborze i Treblince.