Algorytm proponowany początkowo przez Deutscha nie był właściwie deterministyczny. Algorytm dawał poprawną odpowiedź z prawdopodobieństwem 50%. W 1992, Deutsch i Jozsa wymyślili deterministyczny algorytm, który został uogólniony na przypadek funkcji, której argumentem jest bitów. W przeciwieństwie do aktualnego algorytmu, wymagał on dwukrotnego obliczenia wartości funkcji.
Późniejsze ulepszenia algorytmu Deutscha wprowadził Cleve (i inni), czego efektem było powstanie deterministycznego algorytmu, który wymaga jednokrotnej ewaluacji funkcji Temu algorytmowi nadano imiona Deutscha-Jozsy, aby uczcić innowacyjne zmiany wprowadzone przez tych naukowców.
Algorytm Deutscha-Jozsy stanowił inspirację dla algorytmu Shora i Grovera, dwóch najbardziej rewolucyjnych algorytmów kwantowych.
Dekoherencja Aby algorytm Deutscha-Jozsy działał, wyrocznia obliczająca z musi być wyrocznią kwantową, która nie dokonuje dekoherencji Wyrocznia w swoim wywołaniu musi również niszczyć informację o stanie
Algorytm Deutscha Algorytm Deutscha to szczególny przypadek algorytmu Deutscha-Jozsy.