Wacław Wojciech Konderski, ps. „Zbigniew” (ur. 28 września 1886 w Warszawie, zm. 30 grudnia 1974 tamże) – polski działacz lewicowy i ekonomista, prezes BGK i PKO.
Życiorys Młodość i okres działalności rewolucyjnej Wacław Konderski urodził się 28 września 1886 roku w Warszawie, w rodzinie robotniczej o szlacheckim pochodzeniu – rodzinny majątek ziemski został skonfiskowany po powstaniu styczniowym. Był synem Stanisława (kolejarza) i Marii z Oleksińskich (1859–1942). Miał dwóch braci i siostrę. Jego siostrzeńcem był znany poeta, ksiądz Jan Twardowski.
Konderski ukończył 2. Państwowe Gimnazjum w Warszawie, a w latach 1910–1914 studiował ekonomię w berlińskiej Wyższej Szkole Handlowej. Zaangażował się także w działalność rewolucyjną, wstępując na przełomie 1903 i 1904 roku pod pseudonimem „Zbigniew”, do Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy, gdzie jego pierwszym opiekunem był Feliks Dzierżyński. Początkowo Konderski prowadził socjalistyczne uświadamianie warszawskiego proletariatu, za co został jesienią 1905 roku aresztowany i osadzony w więzieniu w Mińsku Mazowieckim, a potem w Warszawie. Został zwolniony po kilku miesiącach i powrócił do pracy partyjnej jako sekretarz na Powiślu w Warszawie i za namową Dzierżyńskiego planował tworzenie organizacji związkowych wśród tamtejszych robotników.