odszkodowań za majątki utracone w wyniku wojny i nacjonalizacji.
W tym samym czasie został mianowany na stanowisko komisarza rządowego w BGK. Pracował na tym stanowisku od grudnia 1945 do 1948 roku.
W listopadzie 1947 roku zapisał się do Polskiej Partii Robotniczej.
Okres pracy w PKO 18 listopada 1947 roku został mianowany na prezesa Pocztowej Kasy Oszczędności i rozpoczął jej reformowanie, by dostosować ją do nowych warunków polityczno-gospodarczych. Jego działania natrafiły na opór, ponieważ kierunek reform nie był zgodny z założeniami władz centralnych. W październiku 1948 roku wydano dekret o reformie bankowej; zlikwidowano wtedy Pocztową Kasę Oszczędności i utworzono Powszechną Kasę Oszczędności. Jednocześnie rozpoczęły się naciski na zwalnianie kompetentnych pracowników o „niewłaściwym” pochodzeniu lub poglądach politycznych i zatrudnianie na ich miejsce zaufanych działaczy partyjnych. Konderski opierał się tej polityce, nominując na stanowiska decyzyjne osoby kompetentne, niezależnie od ich poglądów politycznych.
31 stycznia 1949 roku Konderski przestał być prezesem PKO, a od następnego dnia został dyrektorem naczelnym tej instytucji, co obniżało jego rangę i bardziej uzależniało od Wydziału Ekonomicznego KC PZPR i ministerstwa skarbu.