W 1935 roku odszedł z pracy w gdańskich bankach z powodu sporów z proniemieckimi urzędnikami gdańskiej administracji oraz z powodu braku poparcia polskich władz. Jednocześnie sprzedał nabyty kilka lat wcześniej majątek w Druchowie pod Płockiem i zakupił inny, w okolicach Wielgiego. Ten utracił następnie w okresie okupacji niemieckiej, powrócił więc do Warszawy, gdzie pracował jako buchalter. Po wybuchu powstania warszawskiego trafił prawdopodobnie do Pruszkowa i tam żył do czasu wyzwolenia stolicy.
Okres pracy w administracji państwowej i instytucjach międzynarodowych Od stycznia 1945 roku Konderski pracował w warszawskim urzędzie wojewódzkim; odpowiadał w nim za spółdzielczość. Po przeniesieniu urzędów centralnych do stolicy przeniesiono go do ministerstwa skarbu jako zastępcę dyrektora Departamentu Obrotu Pieniężnego. Nowa praca wymagała od niego reprezentowania władz Polski w różnych instytucjach międzynarodowych. Jako delegat Polski uczestniczył w pracach pierwszej sesji ONZ jako przewodniczący Komisji Ekonomiczno-Finansowej. Uczestniczył także w zebraniu organizacyjnym Międzynarodowego Banku Odbudowy i Rozwoju oraz Międzynarodowego Funduszu Walutowego, należał także do Rady Gubernatorów tej pierwszej instytucji. Uczestniczył również w konferencji pokojowej w Paryżu i w rozmowach nt.