Natalię i Marię Potockie, córki Maurycego Potockiego oraz Elżbietę Moniuszko, córkę Stanisława Moniuszki.
Brał udział w spotkaniach malarsko-dyskusyjnych u Wojciecha Gersona, swojego kolegi ze studiów w Petersburgu. Grono to – w tym Tegazzo – później zainicjowało powstanie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Tegazzo trzykrotnie został wybrany na członka Komitetu Towarzystwa (1869, 1870, 1875). W Zachęcie prezentował niektóre ze swoich prac, w tym obrazy: Chrystus uśmierzający burzę, Anioł stróż, Zofia (z Pana Tadeusza), Cicha modlitwa i Dziewczyna wiejska z okolic Warszawy (Zadumana).
Wyspecjalizował się w ilustracjach tworzonych techniką drzeworytu, w szczególności w portretach, choć tworzył też ilustracje wydarzeń i scen rodzajowych, tableau dekoracyjne, strony tytułowe kalendarzy, winiety dla czasopism, rebusy. Dzięki doskonałemu warsztatowi przyczynił się do podniesienia poziomu warszawskiej ilustracji prasowej.