Jeffrey Robert Bagwell (ur. 27 maja 1968) – amerykański baseballista, który występował na pozycji pierwszobazowego przez 15 sezonów w Major League Baseball.
Przebieg kariery Bagwell studiował na University of Hartford, gdzie w latach 1987–1989 występował w drużynie uniwersyteckiej Hartford Hawks. W czerwcu 1989 został wybrany w czwartej rundzie draftu przez Boston Red Sox, ale występował jedynie w klubach farmerskich tego zespołu. W sierpniu 1990 podpisał kontrakt z Houston Astros. W MLB zadebiutował 8 kwietnia 1991 w meczu przeciwko Cincinnati Reds.
W sezonie 1991 został wybrany najlepszym debiutantem, zaś trzy lata później mając między innymi najlepszy w lidze slugging percentage (0,750) i drugą w lidze średnią uderzeń (0,368), a także zwyciężając w klasyfikacji pod względem zdobytych runów (104) i zaliczonych RBI (116), otrzymał nagrodę MVP National League. W 1994 wystąpił po raz pierwszy w karierze w Meczu Gwiazd.
W latach 1996–2003 w każdym z sezonów zdobywał 30 lub więcej home runów. W sezonie 1999 wstąpił do Klubu 30–30, zdobywając 42 home runy i 30 skradzionych baz. W 2005 wystąpił w World Series, gdzie Astros ulegli Chicago White Sox w czterech meczach.