Synem jego był kniaź Michał Iwanowicz Osowicki, występujący w latach 1488-1546. Kniaź Michał Osowicki, otrzymuje w 1488 roku po 6 kop groszy ze skarbu królewskiego i myta smoleńskiego. W latach 1512–1515 otrzymał, w zamian za dobra ojczyste zagarnięte przez Wielkie Księstwo Moskiewskie, majątek Irowo (Jurów) w Kijowskim po kniaziu Bohdanie Hlińskim-Putiwlskim. W 1515 roku otrzymał dzierżawę Dorsuniską z której ustąpił przed wiosną 1517 roku. Potem wziął dzierżawę Skerstymońską i tą (ok. 1521r.,) zamienił na dzierżawę Jaświońską. Po odzyskaniu od Moskwy dóbr ojczystych kniazia Michała Osowickiego, Mikulin w powiecie Witebskim, za które kniaź otrzymał dobra po kniaziu Putiwlskim, król odejmuje mu dzierżawę Jaświony i nadaje ją 22 września 1526 roku Iwanowi Jurłowowi. Gdy jednak okazało się, że dobra po kniaziu Putiwlskim są bardzo spustoszone król 10 listopada tegoż roku przywraca kniaziowi Michałowi Iwanowiczowi Osowickiemu dzierżawę Jaświońską.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Osowiccy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.