Kniaź Michał Osowicki zmarł bezpotomnie około 1550 roku. Wdowa po nim księżna Agrafena Andrejewna Łukomska, ponownie wyszła za mąż za Semena Kmitę. Testamentem swym w 1554 roku Agrafena Andrejewna księżna Łukomska, przepisuje drugiemu mężowi majątek Pyszno i dwór w Wilnie, zapisane jej przez pierwszego męża kniazia Michała Osowickiego. Agrafena Andrejewna Łukomska Kmita, zmarła w 1554 roku albowiem w 1555 roku Mikulin nadano Wołowiczowi.
Pod rokiem 1559 jest zapisana wzmianka, że zmarły kniaź (książę) Michał Iwanowicz Osowicki z żoną, trzymali do śmierci majątek Mikulin w Witebskim.
Główna gałąź Osowickich na Wołyniu wygasła w XVI stuleciu, boczna istniała jeszcze w XIX stuleciu (w 1877), lecz tytuł książęcy zarzuciła już w końcu XVI stuleciaPrzewodnik Heraldyczny A. A. Kosińskiego z 1877 roku T.1., str. 158.
Herb Według Tadeusza Gajla, Osowiccy pieczętowali się herbem Druck.
Prawdopodobnie członkowie rodu Pod rokiem 1488 kniaź Michajło Osowicki wymieniony jest jako dworzanin ze Smoleńszczyzny na dworze litewskim Aleksandra Jagiellończyka.
Pod rokiem 1514 kniaź N. OsowickiAdam Boniecki: Poczet rodów w Wielkiem Księstwie Litewskiem w XV i XVI wieku wymieniony jest jako Starosta Dorsuniski.
Pod rokiem 1549 Jakób (Jakub) Osowicki wymieniony jest dworzaninem królewskim.