W Cruz Azul występował przez całą seniorską karierę, w latach siedemdziesiątych, współtworząc najlepszą drużynę w historii klubu, prowadzoną najpierw przez trenera Raúla Cárdenasa, a później Ignacio Trellesa. Jako kluczowy gracz ekipy pięciokrotnie zdobył mistrzostwo Meksyku (1972, 1973, 1974, 1979, 1980), trzykrotnie wicemistrzostwo (1981, 1987, 1989), w 1972 roku zdobył krajowy superpuchar – Campeón de Campeones, a także zajął drugie miejsce w turnieju Copa Interamericana, a w 1974 roku dotarł do finału pucharu kraju – Copa México. Barwy Cruz Azul reprezentował ogółem przez dziewiętnaście lat i jest uznawany za najlepszego prawego defensora w jego historii oraz jedną z największych klubowych legend, przez niemal całą karierę występując z numerem 2 na koszulce. Jego grę charakteryzowały częste włączania się do akcji ofensywnych drużyny oraz świetna technika indywidualna. Opisywany był jako wzór profesjonalizmu i ważna osobowość zespołu także poza boiskiem. Pożegnalny mecz rozegrał w wieku 36 lat na Estadio Azteca przeciwko Guadalajarze.