W okupowanym Smoleńsku aresztowało go Gestapo. Po przewiezieniu do Warszawy wyszedł wkrótce na wolność. Latem 1943 r. wstąpił ochotniczo do oddziałów wojskowych Kozackiego Stanu, formowanych na Ukrainie. W stopniu sotnika objął funkcję adiutanta-tłumacza w sztabie atamana marszowego Wojska Dońskiego płk. Siergieja W. Pawłowa. Publikował artykuły w prasie kozackiej, szczególnie w piśmie „Na kazaczjem postu”. Głosił wśród miejscowej ludności hasła antyniemieckie i antysowieckie. Pod koniec listopada 1943 r. zginął w niewyjaśnionych okolicznościach. Pochowano go na cmentarzu w Płoskirowie. Według jednej wersji zabiła go Rumunka związana z sowiecką partyzantką z powodu kolportażu odezw NTS wzywających do walki zarówno z Sowietami, jak Niemcami. Druga wersja mówi o samobójstwie, aby nie być po raz kolejny aresztowanym przez Gestapo. Część źródeł jako datę śmierci podaje 1944 r., a jako miejsce śmierci okolice Kirowohradu.
Bibliografia Arkadij P. Stołypin, На службе России, Frankfurt nad Menem 1986
Linki zewnętrzne Biografia Siergieja I. Biewada (jęz. rosyjski)
Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Ludowo-Pracowniczy Związek Solidarystów Rosyjskich Kategoria:Wojskowi rosyjskich formacji kolaboranckich w służbie Niemiec hitlerowskich Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Mikołajowie